Strona główna olbrzymiego portalu, a w nim m.in:
Wyjeżdżał rokrocznie do zwyczajnych domów wypoczynkowych Nie unikał wówczas kontaktów z innymi wczasowiczami i starzy robotnicy chętnie spędzali czas w jego towarzystwie. Przydała mu się dawna praktyka agitatora, a także stare doświadczenia z okresu pracy w fabrykach obuwniczych. Kaganowicz nie poruszał jednak w rozmowach tematu stalinowskich represji i swojego w nich udziału. Lubił również przejażdżki tramwajem wodnym po rzece Moskwa; Kiedy podwyższono ceny biletów, był bardzo niezadowolony. Zrzędził: „Za moich czasów tego nie było". Odpowiadał przecież kiedyś również za pracę moskiewskiego transportu.
Nie uniknął oczywiście spotkań nieprzyjemnych. Pewnego razu dostrzegła go na ulicy grupa niemłodych mężczyzn, dzieci działaczy partyjnych, którzy zginęli na Ukrainie w latach stalinowskich represji. Niektórzy z nich sami spędzili niemało lat w obozach. Był wśród nich, na przykład, syn Własa Czubara. Otoczyli Kaganowicza wymyślając mu od oprawcy i niegodziwca. Lazar bardzo sie przeląkł i zaczął głośno wołać: „Ratunku! Mordują! Milicja!". I milicja sie zjawiła. Wszystkich uczestników tego incydentu zatrzymano i doprowadzono do najbliższego komisariatu. Sprawa zakończyła sie sprawdzeniem dokumentów zatrzymanych, których natychmiast zwolniono.
Ważnym instrumentem polityki radzieckiej na ziemiach leżących na zachód od ustalonej 26 lipca linii granicznej były wytyczne i instrukcje dotyczące utworzenia instytucji radzieckich komendantów wojskowych wydane w ostatniej dekadzie sierpnia. Przewidywał one powoływanie owych komendantów w siedzibach wszystkich powiatów, gmin, w większych skupiskach ludności, na ważniejszych stacjach kolejowych oraz szlakach lądowych i wodnych. Poza uprawnieniami w stosunku do żołnierzy radzieckich sił zbrojnych, wytyczne nakazywały komendantom utrzymywanie najściślejszych kontaktów z terenowymi ogniwami władzy utworzonymi przez PKWN, odmawianie uznania jakichkolwiek innych władz lub organizacji pretendujących do jej sprawowania, które miały być traktowane jako samozwańcze (chodziło tu rzecz prosta o rozmaite ogniwa państwa podziemnego). Instrukcje mówiły o konieczności przestrzegania różnych innych zarządzeń, dotyczących między innymi ewidencji ludności napływowej, meldowania o czasowym pobycie wszystkich przyjezdnych, oddawania posiadanej broni palnej, radiostacji i odbiorników radiowych.